Grzech Aborcji

 

1. GRZECH ABORCJI – słowami Świętego Jana Pawła II:

„Na miejsce Bożego „Nie zabijaj!”„Na miejsce Bożego „Nie zabijaj!” postawiono ludzkie – wolno zabijać, a nawet trzeba zabijać. I oto ogromne połacie naszego kontynentu stały się „Grobem Ludzi Niewinnych”, ofiar zbrodni. Korzeń zbrodni tkwi w uzurpacji przez człowieka Bożej władzy nad życiem i śmiercią człowieka. Odzywa się w tym jakieś dalekie, uporczywe echo, które człowiek zaakceptował od początku wbrew swemu Stwórcy i Ojcu. Słowa te brzmiały: „Tak jak Bóg będziecie znali dobro i zło.” tzn. będziecie stanowili o tym, co dobre, a co złe. Wy ludzie tak jak Bóg, wbrew Bogu…

Do tego cmentarzyska ofiar ludzkiego okrucieństwa w naszym stuleciu dołącza się cmentarz nienarodzonych, cmentarz bezbronnych, których twarzy nie poznała nawet własna matka… godząc się lub ulegając presji, aby zabrano im życie zanim jeszcze się narodzą… A przecież już się rozwijały pod sercem matek nie przeczuwając śmiertelnego zagrożenia… Te bezbronne istoty ludzkie usiłowały się bronić. Aparat filmowy utrwalił tę obronę nienarodzonego dziecka w łonie matki wobec agresji… trudno wyobrazić sobie dramat straszliwszy w ludzkiej wymowie. Korzeń dramatu jakże bywa zróżnicowany… Te ciała ustawodawcze, które legalizują pozbawienie życia. Czy jest taki parlament? Kto może powiedzieć, że można zabijać, czy też trzeba zabijać? Przykazanie Boże „Nie zabijaj” wzywa do … chroń życie, zdrowie, szanuj godność każdego człowieka… Nie zabijaj, ale raczej przyjmij drugiego człowieka jako dar Boży… Nie zabijaj, ale staraj się być bliskim i przyjąć to dziecko, gdy nawet pojawiło się nie w porę. Jeśli pojawienie się dziecka stawia matkę i ojca w sytuacji trudnej to troska ta powinna przejawiać się w postawach społecznych, w parlamentach, aby pomóc rodzinie- matce i ojcu w wychowaniu tego dziecka.”[1]


[1] „Przeciw uzurpacji Bożej władzy nad życiem – homilia Jana Pawła II w Radomiu 4. VI. 1991 r.

 

Dodaj komentarz